Herşey yıldönümümüzü kutlamak için biraz sessizlik, huzur ve özel bir yer istememizle başladı. Seçenekleri değerlendirince ilk kararımız son zamanların yükselen yıldızı Selimiye oldu. Fakat yola çıkmadan son gün daha bakir bir yer aradığımıza karar verdik ve rotayı Bozburun’a çevirdik.

İzmir’den yaklaşık 4 saat uzaklıktaki Bozburun’a Dalaman Havalimanı’ndan sonra karayoluyla 2 saaatte ulaşabilirsiniz.

İzmir’den yola çıktık ve  Bozburun’a varmadan sadece 17 km, yaklaşık yarım saat öncesinde Bozburun yarımadasında yer alan Selimiye’de kısa bir mola verdik. Küçük bir köyün nasıl bir turizm cenneti olduğunu anlamak hiç de  zor değildi.

Herhangi bir tepesinden baktığımda gördüğüm o kusursuz mavi-yeşil koy istemesem de beni kendine çekiyordu.

Selimiye’nin sahiline indik ve ‘tatlı laboratuvarı’ olarak adlandırılan meşhur Paprika’yı bulduk.

Turizm sezonu yeni yeni açıldığı için şanslıydık; köy adına yakışır şekilde sakin ve sessizdi. İçeride sergilenen tatlı reyonundan en ünlü ve beğenilen lezzeti haşhaşlı tatlı, çilekli magnolia’yı tercih ettik.

Bunun dışında süt reçelli ve keçiboynuzlu muhallebi, pişmaniyeli tiramisu gibi mekana özgü lezzetlerde bulunuyordu.

Eee tatlıların yanında serinlemek için birşeyler gerekti. Çilekli limonata ve lavantalı limonatalarımızı da seçerek deniz kenarındaki masamıza yerleştik.

Çilekli limonatam geldiğinde Oğuz’la beraber kısa bir şok yaşadık. Pamuk şekerle kaplanmış limonatam beni içme bana bak der gibiydi 🙂

Bu yaratıcı sunumdan dolayı Paprika’yı tebrik etmeden geçemeyeceğim. Lezzet olarak ise lavantalı limonata çileklinin bir adım önündeydi. Sonuç olarak damaklarımızda bir bayram havasıyla beraber yanımıza keçiboynuzlu muhallebimizi de alarak ayrıldık. Tatlılardan en beğendiğim ise keçiboynuzlu muhallebi oldu.

Yükselen kan şekerimiz ve bol endorfinimizle beraber Bozburun’un 17 km’lik virajlı yollarını keyifle geçtik. Yolun sonunda yarımadaya adını veren bozdağlar ve masmavi bir deniz karşıladı bizi. Yaklaşık 2100 kişinin yaşadığı Bozburun için ilk gözlemlerim beklenin aksine sakin, pek gelişmemiş, kendi içine kapalı bir beldeydi.

Sahili boyunca bir çok pansiyon yer alıyordu. Bizim gideceğimiz otele ise tekne ile ulaşım sağlanıyordu. Bozburun’da tatili aklıma koymadan önce çoğu oteline bu şekilde tekne ile ulaşım sağlandığını bilmiyordum. Eğer yürüyerek gitmek isterseniz patika yollardan uzun bir zaman sonucunda ulaşabiliyorsunuz ama valizlerle pek uygun bir seçenek olduğunu sanmıyorum. Arabamızı otelin sahildeki otoparkına park ettikten sonra bizi götürmek için gelen teknemize sanki 10 gün kalacakmışcasına doldurduğumuz valizlerle yerleştik. Otelimiz Karia Bel ‘e harika bir 5 dakikalık mavi yolculukla ulaştık.

Tekneden indiğimizde sıcak bir karşılama ile odamız gösterildi. İskeleden yukarı doğru odalar yerleşmişti ve hepsi farklı bir konsepte sahipti. Eski bir yazlığın otel haline dönüştürülmüş hali oldukça başarılı olmuştu.

Odanın terasının manzarasına aşık oldum. İki gün boyunca güneşin doğuşunu batışını buradan izlemek o kadar iyi geldi ki…

Artık arabalardan, şehrin o telaşından uzak iskeledeki şezlonglarımıza uzandık.

Güneş iliklerime kadar işliyordu. Deniz öyle güzel ve sakindi ki hiç bitmesin demeye daha ilk dakikadan başlamıştım.

Bozburun denizi özellikle de sabahları ve gün batımında bir göle dönüşüyordu. Sanki üzerinde yürüyebilirmişim gibi hissediyordum.

Tatil boyunca herhangi bir ihtiyacımız olduğunda tekneyle 5 dakikada sahile ulaştık. Gazetemiz sabahları 11.00’de tekneyle geliyordu. Otelin kahvaltısı açık büfe, zengin ve doğal seçeneklerden oluşuyordu. Akşam yemeği ise romantik bir ambiyansta deniz ürünleri ağırlıkta servis ediliyordu. Yıldönümüz için de özel bir masa ile bize küçük bir jestte bulunmaları da çok hoşumuza gitti.

Saygıdeğer, çok sevdiğim Bülent Ortaçgil’in buradaki evinde yazdığı Bozburun şarkısının her cümlesini buradaki tatilim boyunca yaşadım.

‘Boz taşlar önümüzde
Cebimizde yalnızlık var
….
En küçük bir ses bile sanki gök gürültüsü
İçim kıpır kıpır deniz kıpırtısız.’

Sessizliği dinlemek istiyorum, sadece kuş cıvıltıları bana yeter, insanlardan, şehir stresinden uzak kalmak istiyorum diyenlere Bozburun’u şiddetle tavsiye ediyorum.