İzmir’e taşındıktan sonra 38 km uzaklıktaki Urla’ya çok kez gitme fırsatım oldu. Rumca ‘sazlık’ kelimesinden ismini alan şehir aslında öncelerde pek popüleritesi olmayan sakin, kendi halinde bir yermiş. Sakinliği ve şehrin antik çağlardan bu yana bir üretim yeri olması, gurme yanı keşfedilince kalabalıklaşıp, farklılaşmış.
Sakız enginarının kalbi olması yanısıra içinde bir bağ yolu da bulunuyor. Bu cevherlerle gelişerek kalabalıklaşması çok normal bir durum olarak görülüyor ki İzmir’e 40 dakika kadar uzaklıkta olması da bunda büyük rol oynuyor.
3.Uluslarası Enginar Festivali’de Nisan ayının son haftasında yapıldı. Sağlıklı beslenmenin baştacı besinlerden olan enginarın tadıyla maalesef aramız pek iyi değil. Onun bir sebze değil de bir çiçek tomurcuğu, meyve olarak sınıflandırıldığını öğrendikten sonra daha bir sempatik geldiğini söylemeliyim. Enginarla aramızdaki bu soğuk savaşı bitirmek adına biz de festivale uğradık. İlgiyi gördüğümde ‘Meğer ne kadar enginarsever bir milletmişiz’ dedim kendi kendime. Kurulan standlarda herşey enginarla yapılmıştı.




Enginarlı pilav, zeytinyağlı enginar dolması, mercimekli enginarlı köfte , yoğurtlu enginar salatası gibi bilinen tarifler dışında hayalgücümü zorlayan cinsten yemekler vardı. Enginarlı cheesecake, dondurma, pastırmalı paçanga bunlardan bazılarıydı. Tabii ki onları denemeye cesaret edemedim.


Enginarlı midye baharatlı tadıyla çok özel bir tarif değildi. En çok beğendiğim lezzet İzmir Ekonomi Üniversitesi standındaki enginarlı ekmek oldu.


Urla’nın sosyal anlamda canlı noktalarından biri de Sanat Sokağı. En son buraya gittiğimde Rum Konaklarının bulunduğu sokakta halen aslına uygun şekilde konakların tadilat ve düzenleme çalışmaları devam ediyordu. Tasarım atölyeleri, sahaf, plakçı ve butik mekanların bulunduğu sokağın bana Alaçatı’nın bir sokağındaymış hissi verdiğini söylemeliyim.



Urla’da en son gittiğimde Mehmet Yaşin, Vedat Milor’un ve ünlü olmayan birçok gurmenin önerdiği Beğendik Abi’de bir akşam yemeği yedim.

Malgaca pazarı içerisinde bulunan ve Handan Hanım’ın tencere yemeklerinin sunulduğu restoranda girişte zeytinyağlılar ve ana yemekler sergileniyordu. Zeytinyağlılardan oluşan bir tabak ve ana yemek seçimi yaptık.

Zeytinyağlılar, ege otları

Ana Yemek
Türlü türlü şifalı ege otlarının bulunduğu zeytinyağlı bölümünden çok sevdiğim kabak çiçeği dolması, yoğurtlu semizotu, şevket-i bostan ve restorana özel bir lezzet olan asma yaprağı ile enginar dolması tercih ettik. Favorim kabak çiçeği dolması oldu. Enginarı çok sevmemem nedeniyle onu ilk sıraya koyamayacağım ama asma yaprağıyla beraber yoğun ekşi tat daha leziz hale getirmişti enginarı. Gelirseniz denemenizi kesinlikle öneririm.

Ana yemek olarak elbasan tava ve mutlaka denenmesi önerilen Urla güvecini tercih ettik. Elbasan tava yediklerim için de en iyisi olmasa da ortalama bir lezzetteydi.

Elbasan tava
Urla güveci ise benden tam not aldı. Dana eti, domates, yeşil biber, soğan, patates ile kendi suyunda fırında pişiriliyordu. Eski zamanlarda İzmirliler faytonlarla Urla’ya bu güveci yemek için gelirlermiş ki gelmekte çok haklılarmış; öyle bir lezzet.

Urla Güveci
Tatlı olarak kadayıflı muhallebi ise hafif ve keyifli bir tatlıydı.

Kadayıflı muhallebi
Urla yeniliklere açık ve keşfetmek için oldukça keyifli bir şehir. Yolunuz düşerse mutlaka uğrayın.
Yeni keşiflerimle tekrar görüşmek üzere!
